In Pompeï hebben archeologen een bijna tweeduizend jaar oude kast opengemaakt, meldt NU.nl. Niet letterlijk, want het hout zelf is verdwenen: de vorm van de kast is gereconstrueerd uit de sporen in de as. Maar de inhoud is er nog, en die is verrassend herkenbaar. Een kinderketting met bedeltjes, een pincet, een parfumflesje, een wierookbrander, kookgerei, een doosje met loden gewichten en een mandje met 38 bronzen munten. Een doorsnee keukenkast, zou je bijna zeggen. Het zet je aan het denken: wat zou iemand over jou concluderen op basis van jouw kast?
Wat er in de kast lag
De kast stond in een huis aan de Via dell'Abbondanza, een van de drukste straten van de stad. De opvallendste vondst is de ketting met minstens 24 kleine amuletten van onder meer been, glaspasta en bergkristal, zo'n ketting die een kind droeg. Inscripties wijzen voorzichtig naar een zekere Cornelius Maximus als bewoner, maar parkdirecteur Gabriel Zuchtriegel benadrukt dat niet zeker is wie er woonde, schrijft Greek Reporter. De bewoners lieten dit alles achter toen de Vesuvius in het jaar 79 uitbarstte.
Het is geen schat in de gewone zin. Het is een doorsnede van een huishouden: iets voor het werk, iets voor de verzorging, iets om te koken, wat kleingeld. En iets wat alleen waarde had voor de mensen die er woonden.
Het experiment: open je eigen kast
Trek eens de la open waar alles in belandt. De kans is groot dat je een oplader vindt voor een telefoon die je niet meer hebt, drie sleutels waarvan niemand weet waar ze op passen, en ergens tussendoor iets dat je nooit zou weggooien. Een tandje van je kind. Een briefje van je moeder. Precies die verhouding is interessant, want het meeste wat we bezitten doet er nauwelijks toe. En het kleine deel dat er wel toe doet, ligt vaak bedolven onder de rest.
En dit is de week om daar iets mee te doen. Over een paar weken komen de pakjes binnen, en die moeten ergens heen.
Drie stapels voor de pakjesavond
- De Pompeï-stapel: bewaren, en goed ook. Alles wat over duizend jaar nog iets zou vertellen: die kinderketting van jou, de brieven, de tekening. Haal het uit de rommella en geef het een eigen doos. Schrijf er ook bij wat het is en van wie, want over twintig jaar weet niemand meer van wie dat bedeltje was. Dat is precies wat de archeologen in Pompeï nu missen.
- De weggeef-stapel: iemand anders is er blij mee. Speelgoed waar niemand meer naar omkijkt, kleren die te klein zijn, die tweede koffiemachine. Met een weggeeflijstje zet je alles op één lijst en deel je de link met familie, buren of de groepsapp. Mensen reserveren wat ze willen hebben en jij ziet wie wat komt ophalen. Ook leuk: vraag je kind zelf te kiezen wat er weg mag, nog vóór de Sint komt.
- De weg-ermee-stapel. Kapotte opladers horen bij het inleverpunt voor elektronica, en die sleutels zonder slot mag je echt loslaten. Wat echt op is, hoeft niemand meer.
En wat komt er weer bij?
Hier zit het mooie van opruimen vlak voor de feestdagen: je weet ineens wat je niet meer nodig hebt, en dus ook wat je wél wilt. Zet dat op je sinterklaaslijstje of kerstlijstje, dan komt er vooral iets binnen dat een plek verdient. Liever iets kleins dat blijft dan iets groots dat over een jaar in de la ligt. Wil je iets geven dat met herinneringen te maken heeft? Lees dan ook onze tips om de verhalen van je (groot)ouders te bewaren. En staat er iets tweedehands op je lijstje? We zetten eerder op een rij hoe je dat zonder gedoe doet.
De bewoners uit Pompeï konden niet kiezen wat er overbleef. Jij wel. Een gratis lijstje maak je in een paar tikken, een account hoeft niet eens.
Bronnen: NU.nl (31-10), Archaeology Magazine (30-10), Greek Reporter (30-10).
